عشق محمد بس است وآل محمد(ص)

گفتم: اگر مستونه من  که من علی اللهی ام               خدا گواه من کـه مـن علـی ولـی اللهی ام

                                      اللهی ام اللهی ام لا اله الا اللهی ام         

گفتـم: اگـر رضــا خـدا ٬ خــدا رضـا ٬ رضــا خـدا             خـدا کـی از رضـا جـدا ٬رضـا کـی از خداجدا

                                     یعنی رضا وجه خدا  باشد و وجه اللهی ام

 گفتم: اگر سگ حسین هستم و عوعو می کنم       بازم می گم  بازم میگم حرفم و پس نمی گیرم

اما نیت اینه:

مقصـد مــن وفـای ســگ بود و صـدای سـگ نبود     یعنی که سرسپرده ی خون خدا هستم و ثارللهی ام

 تـهمـت اگـرزدی بـه مـن کـافـرم و علـی واللهی ام   خــدا خودش گــواه  من کـه مـن علی  ولی اللهی ام

امشب عشقم کشیده سری به میخونه زنم

آتش عشق تو رو بر دل دیونه زنم

ندیدی نمی دونی ندیدی نمی دونی دیدم و دیونه شدم

نرگس مست تو رو دیدم و دیونه شدم

به هوای نگه ات ساکن می خونه شدم

شمع رخسار تو رو دیدم و پرونه شدم

عاقبت عشق علی خونه خرابم می کنه

مثل شمع می سوزنـد و آبم می کنه

میخانه را آزین دهید مستانه امشب گشته ام

از عقل و جان و خویش و تن بیگانه امشب گشته ام

از جمله این مینای عشق مجنون شدم مجنون شدم

در بند و زنجیرم کشید دیوانه امشب گشته ام

از شهر و از آداب تان بیزارم و من دل غمین

رو سوی ویرانه کنم بی خانه امشب گشته ام

چشـم و بگشا چشم او عاشق کش است

عشـق و بـازی با جمـال او خـوش است

چشم و بگشا جلوه ی شاهی ببین

عشـق را عبـاس الله هی ببـین

در مسلخ عشق جز نکو را نکشند

روبه صفتان زشت خو را نکشند

گر عاشق صادقی ز مردن مهراس

مردار بود هر آنکه او را نکشند

آیت الله وحیدی خراسانی یکی از علمای  قم خواب دیدن و خوابشون هم شهادت امام هادی رو منبر گفتن : ایشون خواب دیدن رسول ترک رو که از قبر اومد بیرون و به سید گفت سید پاشو پاشو برام روضه حضرت زهرا بخون سید از قبر می یاد بیرون شروع می کنه روضه حضرت زهرا خوندن رسول انقدر به خودش می زنه که از حال میره و حالش خراب می شه و از هوش می ره بعد این که رسول از هوش می ره یه راهی باز می شه که  پر نوره  آقای وحیدی خراسانی گفت این سید یه یا حسین واقعی ازته  دلش گفته

http://www.hoo2.co.sr/

گینه گلدی رمضان هامی مسلمان اولاجاق

                     دین اسلام اوجالوب خلق نماز خوان اولاجاق

گله جق غیرتده فاسق ، اولاجاق اهل تمیز

                       ایتدیقی معصیته جمـــــــله پشیمــان اولاجا ق

بیر محرمده چخوب شاهـقلی بو مسجد دن

                        بیر ده بو آیده گلــــوب داخـل ایوان اولاجا ق

روزه سین میل ایلینلر کیخاجاقلار سفـره

                       ایله بیر هاموسی زوار خـــراسان  اولاجا ق

او آداملار که ایدوب میلته چوخ جور وستم

                        هاموسی بیر گئجه ده قاری قرآن  اولاجا ق

هیچ گناه اولماسا بسدور بیزه بو صوم وصلاه

                        قبر ایچینده بیزه او حائیل سوزان اولاجا ق

این عکس ها از سایت سید جواد ذاکر به مدیرت آقا حسین http://www.hoo2.co.sr/

منم وارث صولت حيدرى

منم صاحب قوت صفدرى

علمدار سلطان كوى وفا

چو شير ژيانى به دست بلا

سفر كردي مسافر آن شب تاريك و سرد
كاش بودي تا ببيني عشق تو با ما چه كرد

 
وقتي آن شب با نگاهت خواندي آن شعر سفر
رخت بربست از دلم اميد به روزي دگر

تو خرامان رفتي و من ماندم و دنياي غم
اشك چشمم مي چكد بر گونه هايم دم به دم

تو مرا بگذاشتي در خلوت و تنهاييم
ليلي ام اين را بدان كه تا ابد باراني ام

عشق مجنون را به ليلي هيچ كس باور نكرد

گريزانم از اين مردم که با من

به ظاهر يکدل و يکرنگ هستند

ولی در باطن از فرط حقارت

به دامانم دو صد پيرايه بستند

از اين مردم که تا شعرم شنيدند

به رويم چون گلی خوشبو شکفتند

ولی آن دم که در خلوت نشستند

مرا ديوانه ای بدنام گفتند
مثل جور اين زمانه هيچ كس با من نكرد

حیدر حیدر حق بگذرد از عذابم

 

حیدر حیدر من بنده ی بو ترابم

حیدر حیدر عباس تو شد مولایم

 

حیدر حیدر بنده ی آن با وفایم

 

 

یه پنجره با یه قفس یه حنجره بی هم نفس

سهم من از بودن تو یه خاطرس همینو بس

تو این مثلث غریب ستاره ها رو خط زدن

دارم به آخر خط میرسم از اون ور شب اومدم

یه شب که مثل مرثیه خیمه زده رو باورم

میخوام تو این سکوت تلخ صداتو از یاد ببرم

بزار که کوله بارمو رو شونه ی شب بزارم

باید که از اینجا برم فرصت موندن ندارم

داغ ترانه تو نگام شوق رسیدن تو تنم

تو حجم سرد این قفس منتظر پر زدنم

من از تبار غربتم از آرزو های مهال

قصه ی ما تموم شده با یه علامت سوال

بزار که کوله بارمو رو شونه ی شب بزارم

باید که از اینجا برم فرصت موندن ندارم

 

شه دریا دل حیدر حیدر

 

با علی مولا یا علی مولا

 

چرا تو دوست داری رسوایمو میون مردم

                           چرا تو دوست داری تو وقت تنهاییم بشم گم

دوست دارم برا م کوچیکه ای همه وجودم

                           منم بکه باز میگم بسته به تو بود و نبودم

زندگیمو دادی بر باد تو با شیرینی لبهات

                          تو آبرومو ریخت یبیش مردم به گناهی

منو ارزون فروختی به گناه بی گناهی

                             اگر چه دلم از حرفهای سرد تو شکسته

باز این دیوونه ها زندگیشو به تو بسته

                               زندیگمو دادی بر باد تو با شیرینی لبهات

چرا تو دوست داری رسوایمو میون مردم

                                    چرا تو دوست داری تو اشک تنهاییم بشم گم

                                           

آهای صیاد آهو بازم بیا به این سو

ببین پای منو بستی به زنجیر عاشقونه

دلم ازت گرفته گل غصه ام شکفته

ولی حرفهای نازنینت هنوز یادم نرفته

منم دل به تو دادم بیا نبر زیادم

ازت دل نبریدم بیا برس به دادم

دلم بسته به احساس تو ای عاشق نازم

تا اون روزی که قلبم بزنه ترانه سازم

                                            یه بار دیگه واسطه شو منو ببخشند

                                             قهر نکنی بام آخه میمیرم آخه میمیرم

شرمنده مرا کردی از بس که کرم کردی

                                              از بس که کرم کردی

من آن سگ حرمم پشت در جا مانده

                                            نفسم بریده آخ یاد زینب افتادم

از حرم تا قتلگه زینب صدا میزد حسین

                                           زینب صدا میزد حسین

دل منو شکستند بستند کربلا رو

                                             اما خدا نگیره از من امام رضا رو

کربلات منو دیوونه کرده

                                      کربلات منو آواره کرده

ای زینت دوش نبی روی زمین جای تو نیست

                                            این خارو خاشاک زمین منزل و معوای تو نیست

مگر به کربلا کفن به غیر بوریا نبود

                                               مگر حسین تشنه لب عزیز مصطفی نبود

خانه خراب تو شدم به سوی من روانه شو

سجده به عشقت میزنم منجی جاودانه شو

ای کوه پر غرور من سنگ صبور تو منم

تو لحظه های عاشقی عاشق با تو بودنم

روشن ترین ستاره ام میخواهمت میخواهمت

تو ماندگاری تو دلم میدانمت میدانمت

ای همه ی وجود من نبود تو نبود من

ای همه ی وجود من نبود تو نبود من

                                     

دل من به شور شین تنگ بین الحرمینه

                    ذکر هر روز و شب من یا ابالفضل و حسینه

میگن آقا کریمی بنده نواز و شاهی

                      بدم ولی کرم کن به من بکن نگاهی

میگن اقا بزرگی اربابی و امیری 

                       دست منو تو وقت تنهایی ها میگیری

میگن آقا تو خوبی دلبر بی قرینی

                      تو ناجی تموم آدمای زمینی

میگن آقا غریبی غریب تر از باباتی

                   خودت توی قیامت سزای عاشقاتی

میگن آقا رو قلب زهرا تویی که نقشی

               با گردش دو چشمات گناها رو میبخشی

میگن آقا تو روضت زهرا میاد میشینه

                    ای کاش که این دو چشمام یه روز اونو ببینه

میگن آقا تو شمعی منم به تو اسیرم

                        یه آرزویی دارم تو روضه هات بمیرم

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه

دوباره این دل دیوونه برات دلتنگه

وقت از تو خوندنه ستاره ی ترانه هام

اسم تو برام قشنگ ترین آهنگه

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

بی تو اما میرسم به قله ی آوازم

اگه تا آخر این ترانه با من باشی

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا میسازم

با یک چشمک دوباره منو زنده کن ستاره

نزار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره

آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره

این ترانه تا همیشه تورو یاد من میاره

تویی که عشقمو از نگاه من میخونی

تویی که تو تپش ترانه هام مهمونی

تویی که همنفس همیشه ی آوازی

تویی که آخر قصه ی منو میدونی

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

اگه خونم بی چراغه چشم تو تاریکه

میدونم آخر قصه میرسی به داده من

لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه نزدیکه

گر آید یوسف زهرا به بازار هزاران یوسفش باشد خریدار

                   هر آن کس یه نظر اورا ببیند به دام عشق او گردد گرفتار

میدونم یه روز میایی پشت به کعبه مینشینی

                بانگاه عاشقونت عاشقاتو خوب میبینی

آقا جون میخوام بگم من برات از جور زمونه

            که با عاشقات چی کرده که دلاشون خونه خونه

یکی از دست زمونه گره افتاده به کارش

           یکی از سختی و مهنت رو زمین افتاده بارش

یکی مجنونه حسینه از تو کربلا رو میخواد

         یکی که ولایتیه مشهد رضا را میخواد

اگه یه روز ببینمت سر روی زانوت میزارم

             اگه زبونم وابشه فقط میگم دوست دارم

 

دلم ز دنیا سیره بدست غم اسیره............برس به دادم خدا بابام داره میمیره

خدا نگهدارتون دست علی یارتون..............که میروم امشب از کوفه ی غم بارتون

غریبیمو که دیدید گریه به حالم کنید..........یتیمای گرسنه منو حلالم کنید

کوفه تو هر روزو شب رسوندی جونم به لب.....تلافی کن ظلمتو جون تو جونه زینب

ساقی بی کوثرم شده شب آخرم ....... شکر خدا که میرم به دیدن همسرم

تو خاطرات بسپارید حرفای امشبم رو....خیلی مراقب باشید حسینو زینبم رو

یه روز میاد یه دسته عاشق دل شکسته....چند تا به روی نیزه چند تا با دست بسته

گر چه نمک نشناسید اما بچه ها مو بشناسید....از چشاتون میخونم قاطلای عباسی

دلم ز دنیا سیره به دست غم اسیره......دعا کنید که امشب بابام شفا بگیره

بابای مهربونم بابای غرق خونم ......بابای بیمار من دردوبلات به جونم

بگو برایم سخن ولی نگو از کفن.....به جای چاه کوفه بگو به من تو دردت

دلم ز دنیا سیره به دست غم اسیره......دعا کنید که امشب بابام شفا بگیره

 

 

حضور مبهم پنجره ها روبه روم دیوارای آجریه

                                                 خورشید روشن فردا ماله تو سهم من شبای خاکستریه

تو ی این دلواپسی های مدام جز ترانه های زخمی چی دارم

                                                 وقتی حتی تو برام غریبه ای سر رو شونه های بارون میزارم

اسم تو برای من مقدسه تا نفس تو سینه پر پر میزنه

                                               باورم کن که فقط باور تو میتونه قفل قفس را بشکنه

منمو یه یه آسمون بی دریغ منمو یه کوره راه ناگریز

                                                 ای ستاره ی شبای مشرقی پر پرواز منو ازم نگیر   

اسم تو برای من مقدسه تا نفس تو سینه پر پر میزنه

                                               باورم کن که فقط باور تو میتونه قفل قفس را بشکنه

منمو یه یه آسمون بی دریغ منمو یه کوره راه ناگریز

                                                 ای ستاره ی شبای مشرقی پر پرواز منو ازم نگیر   

دل سيد است و دلبر محمد جواد    دلبركه دل مي برد از بر محمد جواده

دلبر سيد است ودر بر محمد جواده    ياور مردم است و ياور محمد جواد ه

ظلاهر سيد است ومظهر محمد جواده    ناظر سيد است و مظهر محمد جواده

افسون سيد است و افسون گر سيد جواده    از هركه زيبا باشه زيبا تر نام محمد جواده
              
       عشق .عشق.عشقم سيد است و ومهرو وفا سيد جواد

      مهر .مهر .مهرم سيده وماه تابانم سيد جواده

تقدیم به ساحت مقدس حضرت مهدی حج الله تعالی فرج و شریف

بوی روح سبز ریحان می دهی

بوی نرگس های بوستان می دهی

لاله ها با تو شکوفا می شوند

در غروب عاشقان جان می دهی

بوی شبنم های دیوار بقی

در شب یلدایی ایمان می دهی

هم چو ابر مهر در فصل سکوت

بر دل تفتیده باران می دهی

ای گل زهرا فدای نام تو

کی صلاح بر حال مستان می دهی

ای بهار آبی آیینه ها

کی به فصل زرد پایان می دهی

شعر از سیده شکوفه بهار تقدیم به همه دوستان

ب

ا همه ی لحن خوش آوایی ام دربدر کوچه ی تنهایی ام ای دو سه تا کوچه ز ما دورتر نغمه ی تو از همه پرشورتر کاش که این فاصله را کم کنی محنت این غافله را کم کنی کاش که همسایه ی ما می شدی مایه ی آسایه ی ما می شدی هر که به دیدار تو نائل شود یک شبه حلال مسائل شود دوش مرا حال خوشی دست داد سینه ی ما را عطشی دست داد نام تو بردم لبم آتش گرفت شعله به دامان سیاوش گرفت نام تو آرامه ی جان منست نامه ی تو خط امان منست ای نگهت خواستگه آفتاب بر من ظلمت زده یک شب بتاب پرده برانداز ز چشم

 این عکس ها از سایت سید ذاکر

 به این آدرس

http://hoo2.blogfa.com

 گرفت شده